Wereldreizen

Heb jij ook zo genoeg…
      van de eindeloze sleur van alledag?
      van de lange, klamme donkere winters?
      van dat druilerige grijze Hollandse weer?
      van je saaie of jachtige baan of irritante chef?
      van ons overbevolkte land met zijn bloembakkencultuur?

(uit: Handboek voor de Wereldreiziger van Frans Timmerhuis, uitgeverij Elmar)                 

Toen wij dit in 1998 lazen, hadden we inderdaad even genoeg van dit alles. Jarenlang trokken we al als rugzaktoerist door Azië of Afrika, maar nooit langer dan vier weken. Daarna volgde steevast weer een jaar dat volgens een redelijk vast patroon verliep: om 7 uur ’s ochtends opstaan, in de file naar kantoor, hard werken (wel leuk werk overigens), in de file terug naar huis, eten koken, rond 8 uur aan tafel, afwassen, krant lezen, TV kijken of bijkletsen met vrienden en daarna slapen tot de onverbiddelijke wekker de volgende ochtend weer afliep. We hadden allebei een goede en leuke baan, allebei een lease auto, een eigen huis en toch besloten we op een dag dat het anders moest. Dus werden de banen opgezegd, de lease auto’s ingeleverd en het huis-met-katten verhuurd.

Geen moment hebben we spijt gehad van deze beslissing. Wat we hiervoor hebben teruggekregen, is onbetaalbaar: de meest bizarre ontmoetingen, gastvrije ontvangsten bij wildvreemde mensen, 1001 nieuwe indrukken, geen deadlines, net zo lang ergens kunnen blijven totdat je de behoefte voelt verder te reizen, prachtige zonsondergangen en heel veel ontmoetingen met reizigers die om precies dezelfde reden besloten hadden huis en haard tijdelijk vaarwel te zeggen. Mensen die we anders nooit ontmoet zouden hebben, maar waarmee we nu avondenlang de meest uiteenlopende gesprekken hebben gevoerd, uitkijkend over schilderachtige dorpjes, meertjes en bergketens of gezeten rond een kampvuur.

Je moet echter wel een knop om kunnen zetten. In derdewereldlanden werken dingen nu eenmaal anders dan bij ons: bussen komen als ze komen, niet als jíj wilt dat ze komen. De hygiënestandaard in restaurants en hotels ligt anders dan we in het westen gewend zijn. Je moet niet bang zijn voor ongedierte (al valt dat over het algemeen best wel mee) en je moet vooral geen haast hebben. Sommige reizigers vergeten dat nogal eens, omdat ze gewend zijn hun hele leven te plannen: de dingen moeten precies gebeuren zoals zij het willen en wel nu. Mensen die met deze instelling vertrekken, houden het nog geen vier weken vol. Alle anderen zullen een onvergetelijke tijd hebben.